Dyktanda

Kup bilety | 18/06/2017

reżyseria i adaptacja/direction and adaptation: Ana Nowicka
autor/playwright: Stanisław Lem
muzyka/music: Maciej Jabłoński
scenografia/scenic design: Monika Kufel
kostiumy/costume design: Kajetan von Kazanovsky
choreografia/choreography: Tomasz Foltyn
przygotowanie muzyczne/sound design: Ana Nowicka
obsada/cast:
Małgorzata Zawadzka
Monika Kufel
Paweł Plewa
Paweł Wolsztyński

data premiery: 27 VI 2014
czas trwania/duration: 60 min

„Dyktanda” to krótkie opowiastki, utrzymane w żartobliwym tonie, często przesycone czarnym i absurdalnym humorem. Pierwotnie pisane były przez Lema jako ortograficzne sprawdziany dla jego siostrzeńca – pełny tytuł to „Dyktanda, czyli… w jaki sposób wujek Staszek wówczas Michasia – dzisiaj Michała – uczył pisać bez błędów”. Sceniczna wersja „Dyktand” jest polską prapremierą i okazją do przypomnienia nieco zapomnianych już dzisiaj, opublikowanych zresztą po raz pierwszy dopiero w 2001 roku, tekstów autora „Solaris”. „Dyktanda” łączą absurdalną, momentami surrealistyczną dezynwolturę Lemowskiej wyobraźni z językowym – nie tylko ortograficznym – rygorem. Te dwa motywy, ich współistnienie i wzajemne przenikanie się w przestrzeni sceny stanowią główny wyznacznik przygotowanej przez Anę Nowicką inscenizacji. Zmierzenie się z „Dyktandami” w teatrze ma wszelkie znamiona innowacyjności rozumianej nie tylko jako „wystawienie” tekstu pierwotnie pisanego w zupełnie innym celu, ale też jako poszukiwanie nowych teatralnych znaków zdolnych zawrzeć w sobie żywioł wizyjnych obrazów i językowej precyzji Stanisława Lema.

“Dictations” is a series of short stories in a whimsical style, often soaked with black and absurd humour. At first, they were imagined by Lem as spelling tests for his nephew; the original title was “Dictations – how uncle Stanislaw taught Michal to write without spelling mistakes”.The stage version of “Dictations” is a Polish first and an opportunity to revive the somewhat forgotten texts of the author of “Solaris”, published only in 2001.
The play combines the absurd, often surreal unconstraint of Lem’s imagination with linguistic rigour, not only in spelling. These two elements, their coexistence and intertwining on stage constitute the core of the adaptation conceived by Ana Nowicka. The confrontation with “Dictations” in a theatre is an innovative venture, not only by adapting a text originally written with a completely different purpose, but also through seeking new artistic approaches capable of enclosing the vivacity of Lem’s visual symbols and linguistic precision.

Zdjęcia

foto by Kubic

Filmy

Recenzje

Filmy

Plakat

Teatr Barakah - Dyktanda (.plakat)