Dyktanda

Wątróbka z cebulką krótko smażona, byle nie gorzka od żółci, jest zakąską doskonałą. Aby ją przyrządzić, należy kupić samochód i pędzić nim póty, aż się kogoś przejedzie. Wątróbkę, nieboszczykowi niepotrzebną, z wnętrzności wyjmujemy i wkładamy do lodówki. Trupa wyrzucamy lub stawiamy w zbożu jako stracha na wróble. Z wątróbki osób starszych tylko pasztet się udaje, ponieważ jest łykowata. Najlepsze są wątróbki młodych chłopców jeżdżących zwykle na rowerze”. Nieprawd?

„Dyktanda”, a właściwie „Dyktanda, czyli… w jaki sposób wujek Staszek wówczas Michasia – dzisiaj Michała – uczył pisać bez błędów” to krótkie historyjki pełne czarnego i absurdalnego humoru rodem ze światów Rolanda Topora, z dodatkiem ironii, składające się z ortograficznych pułapek. Stanisław Lem pisał je w 1970 roku dla swojego siostrzeńca, by sprawdzać jego językowe umiejętności i czy Michaś wie, gdzie „u”, a gdzie „ó” postawić. Spektakl krakowskiego Teatru BARAKAH jest próbą odnalezienia teatralnego wyrazu dla owychu”, „ó”, a do tego „ż”, „rz” i jeszcze świetniej w akustyce starej żydowskiej mykwy wybrzmiewających” oraz złożeniem w całość na pozór niepowiązanych ze sobą wizji autora „Solaris”.

“Dictations” is a series of short stories in a whimsical style, often soaked with black and absurd humour. At first, they were imagined by Lem as spelling tests for his nephew; the original title was “Dictations – how uncle Stanislaw taught Michal to write without spelling mistakes”.The stage version of “Dictations” is a Polish first and an opportunity to revive the somewhat forgotten texts of the author of “Solaris”, published only in 2001.
The play combines the absurd, often surreal unconstraint of Lem’s imagination with linguistic rigour, not only in spelling. These two elements, their coexistence and intertwining on stage constitute the core of the adaptation conceived by Ana Nowicka. The confrontation with “Dictations” in a theatre is an innovative venture, not only by adapting a text originally written with a completely different purpose, but also through seeking new artistic approaches capable of enclosing the vivacity of Lem’s visual symbols and linguistic precision.

autor: Stanisław Lem
reżyseria i adaptacja: Ana Nowicka
muzyka: Maciej Jabłoński
scenografia: Monika Kufel
kostiumy: Kajetan von Kazanovsky
choreografia: Tomasz Foltyn
przygotowanie muzyczne: Ana Nowicka
obsada: Monika Kufel, Małgorzata Zawadzka, Paweł Plewa, Paweł Wolsztyński

Data premiery: 27 VI 2014
Czas trwania: 60 min.

Zdjęcia

foto by Kubic

Filmy

Recenzje

Plakat

Teatr Barakah - Dyktanda (.plakat)