Spektakle Archiwalne

  Rewia Drag Queen – Królowe Dancingu

reżyseria: Ana Nowicka
choreografia: Katarzyna Kleszcz
obsada: Papina McQueen, Ka Katharsis, Savannah Crystal, Karol Szymonik, Oskar Fusek, Witold Filar, Victor Febo
Data premiery: 29 IX 2018

Drag Queens zabierają widzów w cudowny świat polskiej piosenki. Ci młodsi zapoznają się ze starszymi utworami, a starsza publiczność przypomni sobie dawne piękne czasy – piosenki z tekstem i melodią. Papina McQueen faluje i spada. Lady Brigitte prezentuje roztańczone nogi. Savannah Crystal szuka swojego chłopaka. Jest też oczywiście magia Victora Febo, do tego seksapil tancerzy: Karola, Oskara, Witolda, a to wszystko w blasku kolorowych świateł i cekinów.

 rewia Rewia Drag Queen – Life & Diamonds

reżyseria: Ana Nowicka
obsada: Papina McQueen, Savannah Crystal, Ka Katharsis, Lady Brigitte, Victor Febo, Oscar, Witold
premiera: 14 X 2017

Cztery drag queens, iluzjonista oraz dwójka tancerzy stworzyli niepowtarzalne widowisko, by delikatnie potrząsnąć queerowym i niezależnym światkiem. W „Life & Diamonds”, która przekracza granice klasycznej rewii, pojawiają się elementy kabaretu, tańca, performance’u i iluzji. Choreografia oraz wyszukane stroje tworzą spójny teatralny show.

Dali

pomysł i wykonanie: Agata Woźnicka, Bartosz Ostrowski
opracowanie tekstu i dramaturgia: Patrycja Kowańska
muzyka: Tamil Kuszyński
kostiumy: Ewelina Konior-Słowińska
charakteryzacja: Ania Zatorska
konsultacja choreograficzna: Iwona Olszowska
video: Lena Dobrowolska / Teo Ormond Skeaping
premiera: 11 IV 2015

Debiut absolwentów PWST w ramach Sceny Eksperymentalnej Teatru BARAKAH. Wydarzenie z pogranicza spektaklu i performance’u oparte na działaniach fizycznych. Inspiracją dla twórców jest postać Salvadora Dalego, jego dorobek i życie prywatne – relacja z żoną, Galą Dali. Istnieje analogia pomiędzy kreacją wizerunkową Dalego a zawodem aktora. Rozbudowana samoświadomość. Presja nieprzeciętności. Sekwencję scen spaja ze sobą hasło: „Od Dalego różni mnie tylko to, że nim nie jestem”.

Sąsiedzi

autor: Andrzej Sadowski
reżyseria: Andrzej Sadowski
scenografia: Andrzej Sadowski
współpraca muzyczna: Małgorzata Tekiel
obsada: Katarzyna Galica, Wojciech Leonowicz / Kosma Szyman, Jacek Wojciechowski, Konrad Hanas
premiera: 27 III 2015

Młode małżeństwo sprzedaje swoje mieszkanie i kupuje dom w wiejskiej okolicy. W momencie, kiedy postanawiają się wprowadzić do nowo zakupionego i wyremontowanego domu pojawia się ich najbliższy sąsiad. Od tego momentu ich życie toczy się w nowym, nieprzewidywalnym kierunku sterowane przez dziwną, nieznaną siłę, niczym w antycznej tragedii…

Teatr_BARAKAH - Hotel Kijów_20. fot.Katarzyna Załęcka Hotel Kijów

scenariusz powstał na podstawie: „Moscoviady” Jurija Andruchowycza (tłum. Przemysław Tomanek), „Diabeł tkwi w serze” Jurija Andruchowycza (tłum. Katarzyna Kotyńska, Renata Rusnak, Ola Hnatiuk), „Niezwykli” Tarasa Prochaśki (tłum. Renata Rusnak), „Z tego można by zrobić kilka opowieści” Tarasa Prochaśki (tłum. Renata Rusnak), „Depeche Mode” Serhija Żadana (tłum. Michał Petryk), „Siomga” Sofii Andruchowycz (tłum. Michał Petryk); wszystkie książki zostały wydane przez Wydawnictwo Czarne
reżyseria: Judyta Berłowska
adaptacja: Judyta Berłowska, Mariusz Babicki, scenografia: Katarzyna Załęcka, muzyka: Dawid Rudnicki
obsada: Aga Bielecka, Katarzyna Osipuk, Mateusz Trembaczowski, Mateusz Mirek, Karol Kossakowski, Mateusz Kwiecień
premiera: 7 II 2015

Debiut absolwentów PWST w ramach Sceny Eksperymentalnej Teatru BARAKAH. Kompilacja tekstów ukraińskich pisarzy spajająca się w opowieść o ukraińskich twórcach, którzy zaproszeni do hotelu – domu pracy twórczej w podziemiach Kijowa przez tajemniczego mecenasa, muszą zmierzyć się z tym, co oznacza wolność i potrzeba tworzenia.

 tajemnicza_kamila Tajemnicza Kamila

reżyseria: reżyser
obsada: aktorzy
scenografia i muzyka: artyści Teatru BARAKAH
premiera: 17 X 2014

Debiut absolwentów PWST w ramach Sceny Eksperymentalnej Teatru BARAKAH. Spektakl będący protest songiem, zabawą z konwencją sceniczną oraz językową, jak również próbą rozliczenia się ze sprawami, które nikomu nie dają spokoju.

kłamczucha foto katarzyna gałek Kłamczucha

autor: Andrzej Sadowski
reżyseria: Andrzej Sadowski
obsada: Anna Piróg-Karaszkiewicz, Zbigniew Kozłowski, Andrzej Sadowski
premiera: 6 X 2012

Klasyczny thriller, którego akcja dzieje się w policyjnej sali przesłuchań, gdzie kobieta postanawia przyznać się do zbrodni, ale w jej zeznaniach jest wiele niedomówień. Odpowiedź na pytanie, czy kłamie, pozostawiona jest widzom.

Untitled Nosferatu – symfonia grozy

muzyka na żywo: Cinema Paradiso w składzie Andrzej „Sqvar” Skwarek (wiolonczela, euphonium, instrumenty perkusyjne) i Piotr „Lala’ Lewicki (instrumenty elektroniczne, akordeon, gitara, instrumenty perkusyjne)
gościnnie czyta: Kajetan Wolniewicz
premiera: 11 V 2012

Ponura projekcja multimedialna z przestrzenną muzyką oraz z wykreowanymi, synchronicznymi efektami wykonywanymi na żywo przez zespół Cinema Paradiso do filmu „Nosferatu – symfonia grozy” F.W. Murnaua z 1922 roku.

Statek dla lalek

autor: Milena Marković / tłumaczenie: Agnieszka Cielesta
reżyseria: Ana Nowicka
scenografia i kostiumy: Monika Kufel
muzyka: Piotr „Lala” Lewicki
choreografia: Iwona Olszowska
grafika: Sylwia Wierzbowska
obsada: Lidia Bogaczówna, Monika Kufel, Michał Chołka / Daniel Malchar, Jan Mancewicz / Marcin Kuźmiński, Sławomir Sośnierz / Krzysztof Bochenek
premiera: 28 X 2011

W symbolice statek/okręt posiada wiele znaczeń. Podróż, człowieczy los, kobieta, pragnienie uwolnienia się od krępujących norm… Wszystko to jest w tym spektaklu. „Statek dla lalek” to wędrówka dziewczynki-dziewczyny-kobiety po kolejnych etapach życia. Dziewczynka jest molestowana, dziewczyna ucieka z domu, kobieta pragnie miłości, ale napotyka na twardą rzeczywistość, kolejny i kolejny raz. Spektakl ten to również studium życia kobiety-artystki, jej ucieczki w świat fantazji, alkoholu i autodestrukcji. Głębokie wejście w psychikę postaci oraz duża rola muzyki i dialogów śpiewanych sprawiają, że „Statek dla lalek” to spektakl, który na długo pozostaje w pamięci widza i który swobodnie można określić jako z pogranicza dramatu psychologicznego oraz mini-musicalu.

Damska Toaleta - foto dorota czarnecka Damska toaleta

autor: Rodolfo Santana / tłumaczenie: Rubi Birden
reżyseria: Ana Nowicka
scenografia: Pole
montaż: La Kostka
kostiumy: Joanna Polewka
muzyka: Krzysztof Figurski
obsada: Agnieszka Bała, Lidia Bogaczówna, Ewa Breguła, Małgorzata Brożonowicz, Marta Marianna Gortych, Magdalena Kozińska, Maja Kubacka, Monika Kufel, Marta Ledwoń, Zuzanna Skolias, Mirosława Żak, Tomasz Kudłaty, Jan Mancewicz
premiera: 12 VI 2009

Poprzez bohaterki, kobiety, baby, dziewczyny i mężczyzn paradujących w kobiecych fatałaszkach, reprezentantki współczesnego społeczeństwa, poukładane żony, szukające sponsorów ladacznice, grzeczne córki, narkomanki, troskliwe matki i egoistki traktujące ciążę jak chorobę, którą leczy się aborcją, spektakl stawia pytanie o kobiecość właśnie.

Klinika Dobrej Śmierci - foto dorota czarnecka Klinika dobrej śmierci

scenariusz: Jacek Getner
reżyseria: Ana Nowicka
kostiumy i scenografia: Joanna Ciepielewska
muzyka: Krzysztof Figurski
obsada: Małgorzata Brożonowicz, Monika Kufel, Ana Nowicka, Jacek Bała / Krzysztof Prystupa, Jan Mancewicz, Franciszek Muła
obsada multimedialna: Krzysztof Globisz, Marta Marianna Gortych, Filip Krupa, Piotr Jędrzejek, uczniowie II LO w Krakowie
premiera: 11 X 2008

Spektakl traktujący o temacie eutanazji, który czyni z widzów pacjentów kliniki, „w której lekko i przyjemnie zdejmujemy z ludzi bagaż życia”.

P9020035 z napisem Cin

scenariusz: Monika Kufel
reżyseria: Ana Nowicka
scenografia i kostiumy: Monika Kufel
muzyka: Krzysztof Figurski
obsada: Monika Kufel
premiera: 9 X 2007

Monodram luźno oparty na książce Abe Kobo „Kobieta z wydm”.

szafa foto dorota czarnecka Szafa

scenariusz: Monika Kufel i Marcin Biały (na motywach utworów Hanny Krall, Olgi Tokarczuk i Juliana Tuwima)
reżyseria: Ana Nowicka
scenografia: Monika Kufel
muzyka: Krzysztof Figurski
obsada: Monika Kufel
premiera: wrzesień 2004

Wielokrotnie nagradzany w Polsce i za granicą spektakl, który zapoczątkował działalność Teatru BARAKAH. Monodram – krzyk w temacie holokaustu, ale i uniwersalniej – samotności, będący kompilacją kilku utworów, które spaja pędząca na śmierć „Lokomotywa” Juliana Tuwima.