Przegląd Młodej Dramaturgii – II edycja
Druga edycja „Przeglądu Młodej Dramaturgii” to kontynuacja idei prezentowania najświeższych głosów młodego pokolenia dramaturżek i dramaturgów. Tegoroczna odsłona wydarzenia odbyła się w formule ogólnopolskiego Konkursu dramaturgicznego w Teatrze BARAKAH. Motyw przewodni przeglądu – „teraz my – nowe pokolenie dramaturgów” – podkreśla potrzebę zauważenia i wzmocnienia roli młodych twórców w kształtowaniu współczesnego języka sceny.
Podczas dwudniowego wydarzenia (2–3 grudnia 2025 r.) zaprezentowane zostaną czytania performatywne nagrodzonych utworów, które wprowadzą publiczność w świat nowych narracji i świeżych perspektyw. Każdy dzień zakończy się spotkaniem z artystami – rozmową o procesie twórczym, inspiracjach i przyszłości polskiej dramaturgii.
2 grudnia 2025 r. – Teatr o końcu
18:00: „Wkład własny” Marty Fortowskiej
Dramat o miejskiej codzienności młodych dorosłych, zmagających się z ekonomiczną niepewnością naszych czasów i próbujących odnaleźć własne miejsce w realiach dynamicznych zmian urbanistycznych. Piotrek z kawałkiem ściany – główny bohater „Wkładu własnego”, nie ma w perspektywie przejęcia mieszkania po dziadkach, ani tym bardziej kredytu na trzydzieści lat. Wizję posiadania własnego miejsca buduje na znalezionym w kontenerze na gruz kawałku ściany starej kamienicy, na którą czyha już Patodeweloperka, szybko i skutecznie przejmująca miasto. Piotrek, Kryszka, Babu, duchy osiedlowych zwierząt i inni bohaterowie z czułością stają więc na jego barykadach i wspominają, pielęgnując w sobie i mieście pamięć o ludziach, miejscach i rzeczach. I chociaż nie powstrzyma to ich od znikania, być może choć trochę spowolni ten proces.
reżyseria: Klaudia Gębska
obsada: Samuel Drobisz, Paulina Dyl, Wiktoria Karbownik, Weronika Nagawiecka, Błażej Szymański, Piotr Tuleja
19:30: „Opus magnum starej alchemiczki albo wyprawa oneironautów po złote palce” Weroniki Orawiec
To próba opowiedzenia rodzinnej historii za pomocą mitu, alchemii i osób, których spotkanie nie było możliwe. Czy to właśnie moc stwórczego słowa, jak zaklęcie Medei, doprowadziła do śmierci przemocowego dziadka? Tkankę prywatnej narracji rozsadzają żywioły, symbole i okultystyczne tropy. Prowincjonalna tragedia przenika się z tragedią grecką. Hermetycznie zapakowana, małomiasteczkowa opowieść styka się z hermetyzmem Hermesa Trismegistosa. W historii autorki synkretycznie pojawia się Grupa Oneiron: Andrzej Urbanowicz, Urszula Broll, Henryk Waniek, Antoni Halor i Zygmunt Stuchlik. Oneironauci, poszukiwacze wewnętrznego złotego runa, zanurzeni w tradycjach buddyzmu, teorii Junga i ezoterycznej symboliki, stają się archetypicznymi Argonautami, dążącymi do alchemicznej transmutacji. Wypływają z mistycznej aury Śląska podniebną łodzią i trafiają na Dolny Śląsk. Babcia, czyli stara alchemiczka, otrzymuje szansę, by w końcu wypowiedziane słowa obrosły drobinkami złota.
reżyseria: Weronika Orawiec
konsultacje reżyserskie/dramaturgiczne: Alicja Stachulska
obsada: Bartosz Błaszkiewicz, Paulina Dyl, Paulina Józefowska, Jakub Kosiński, Klaudia Nowak, Bartosz Rodzoń, Julia Siwy, Julia Świerk, Milena Uznańska, Jan Wróbel
21:00: „Dym” Szymona Króla
11 listopada 2000 roku w Kaprun-am-Zell w austriackich Alpach doszło do pożaru kolejki górskiej. W tunelu zginęło ponad 150 osób. Nikt nie został pociągnięty do odpowiedzialności
Minęło 25 lat. Kolejki górskie już nie płoną, ale robi się coraz cieplej. Lodowce topnieją, a my nie za bardzo mamy dokąd uciec. Żyjemy, jakby jutra miało nie być – i chyba rzeczywiście go nie będzie. Co ma do tego wszystkiego Ewangelia? I „Balet Triadyczny” Oskara Schlemmera? W jaki sposób katastrofa sprzed ćwierć wieku i abstrakcyjna sztuka sprzed stu lat mogą zderzyć się z bardzo konkretnymi wyzwaniami współczesności?
Przygotowując czytanie performatywne dramatu „Dym” chcemy oddać pierwszeństwo słowom, ucieleśnić zapisaną w nich geometrię i zachęcić do własnej refleksji wokół poruszanych w tekście tematów.
reżyseria: Szymon Król
choreografia: Michalina Machalska, Wiktoria Ostrowska
muzyka: Artur Król
obsada: Michalina Machalska, Wiktoria Ostrowska, Liliana Sajnok, Piotr Tuleja, Zuzanna Woźniak
22:00: Pierwszy dzień zostanie zwieńczony spotkaniem z twórcami, które poprowadzi Iga Gańczarczyk.
3 grudnia 2025 r. – Teatr wściekły
18:00: „TEAM ZEPSUŁ – dramat muzealny na x zmian i hal wystawowych” Kamili Kuci
Witajcie w Muzeum. Ekspozycja czynna codziennie, oprócz poniedziałków. Wstęp wolny – o ile masz identyfikator i umowę śmieciową.
„TEAM ZEPSUŁ” to dramat o pracy, która staje się doświadczeniem zużycia. Ciało Mobbingowane, Uciemiężona Masa Pracownicza, Horda Zwiedzających i Dwugłowy Potwór Menedżerski dryfują w świecie, gdzie kontrola jest formą troski, a zmęczenie obowiązkiem. W przeciwieństwie do pilnowanych eksponatów, każdy ma tutaj datę swojej przydatności. Z autentycznych czatów pracowniczych powstaje zapis przemocy instytucjonalnej, łamaniu praw i prób wspólnego oporu.
reżyseria: Bartłomiej Kalinowski
dramaturgia: Kamila Kucia
obsada: Gabriela Gola, Kamila Kucia, Julia Siwy, Magdalena Wawrzyniak
19:30: „wysadźmy wszystko / może to coś zmieni wysadźmy coś / może wszystko się zmieni” Jadwigi Klaty
Rzecz dzieje się w teatrze. Młoda – rozwścieczona, zrozpaczona, rozwalona – przychodzi wysadzić budynek. Bo może w końcu kogoś coś ruszy. Rzyga słowami i mamy tu wszystko: chęć zmiany, zawód stanem świata, pytanie o sumienie. Rzecz dzieje się w kościele. Młoda przychodzi się pomodlić. Poprosić Wszechmogącego o wszech-moc. Bo może, skoro ludzi ruszyć się nie da, to chociaż Bóg pomoże.
Tekst powstał z potrzeby stworzenia materiału scenicznego rozpiętego między poczuciem sprawczości a rozpaczą. Z potrzeby rozmowy z widzem językiem całkowicie emocjonalnym, zupełnie pozbawionym racjonalności. I wreszcie – z potrzeby zapisania miejsca, w którym jakaś część jakiegoś (ostatniego?) pokolenia się dzisiaj znajduje.
reżyseria (bombę przygotowała): Jadwiga Klata
obsada (wysadza): Katarzyna Łubik
20:30: Drugi dzień zostanie zwieńczony spotkaniem z twórcami, które poprowadzi Martyna Wawrzyniak.
Projekt współfinansowany ze środków Miasta Krakowa
02.12.25 i 03.12.25 | Na każde czytanie performatywne w ramach „Przeglądu Młodej Dramaturgii – II edycja” obowiązują bezpłatne wejściówki, które można pobrać przez stronę teatru lub odebrać w kasie Teatru BARAKAH. Jedna osoba może pobrać maksymalnie dwie wejściówki na każde wydarzenie.
Marta Fortowska – ur. 1993 r. w Bydgoszczy. Dramatopisarka i autorka tekstów piosenek. W 2014 roku jej dramat pt. „Przesmyk” znalazł się w finale I Konkursu na Scenariusz Sztuki w Przestrzeni Miejskiej, organizowanego w ramach Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Ulicznych w Jeleniej Górze. Jego czytanie performatywne odbyło się również podczas Nocy Dramaturgów, która była częścią XII Festiwalu Prapremier. W 2016 roku była półfinalistką IX Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej za monodram pt. „Śnięta ryba” oraz finalistką IX Metafor Rzeczywistości za tekst pt. „Hidżra”. W 2018 roku uczestniczyła w projekcie Katowicka Runda Teatralna organizowanym przez Miasto Ogrodów, ukończyła także moduł dramaturgiczny w Laboratorium Nowych Praktyk Teatralnych Uniwersytetu SWPS. Finalistka edycji dramaturgicznej konkursu „Polowanie na motyle” organizowanego przez Teatr Ochoty, zakończonego premierą spektaklu pt. „random” w lutym 2019 roku (reż. I. Gorzkowski, J. Mark, I. Vedral). W 2021 roku jej dramat pt. „Powrót Saturna” znalazł się w gronie półfinalistów XIV Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej. W 2023 roku na podstawie jej scenariusza powstał spektakl muzyczny pt. „Blues Witch Project” (reż. M. Mariotti, W. Brzeziński). W 2025 roku była półfinalistką XVIII Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej za dramat pt. „Wkład własny”.
Weronika Orawiec – ukończyła Wiedzę o teatrze na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Studentka II roku dramaturgii na Wydziale Reżyserii i Dramaturgii AST w Krakowie. Publikowała prozę w ZAKŁAD.magazyn. Zdobyła wyróżnienie w konkursie dramaturgicznym Współdzielimy przestrzeń organizowanym przez Centrum Sztuki Włączającej/Teatr 21 za tekst Nie potrzeba nam luster. Współtworzyła kolektyw studencki Entheos, zagrała w spektaklu Popiół prezentowanym w Centrum Kultury w Lublinie (2023). Eksploruje tematy nienormatywności, wykluczenia, nieprzystawalności. Pasjonatka japońskiego tańca butoh. Eskapistka. Hermetyczna synkretyczka. Uparta tropicielka przypadków obiektywnych, nadrzeczywistości i cudowności. Poszukuje rytualności w teatrze oraz podobieństw tam, gdzie ich nie ma.
Szymon Król – gdańszczanin, rocznik 1996. Urbanista, absolwent Politechniki Gdańskiej. Od 2022 roku student dramaturgii na AST w Krakowie. Półfinalista Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2025, zwycięzca konkursu dramatopisarskiego „Alchemia Teatralna” organizowanego przez SOK w Świdnicy w 2025 roku, laureat Gdańskiego Stypendium Kulturalnego Fundusz Twórczy 2024. Swoją praktykę twórczą koncentruję wokół literatury i teatru. W pracy scenicznej poszukuję nowych, czystych form wyrazu, badam emocjonalną mądrość ludzkiego ciała, bazuję na intuicji, podświadomości i wyobraźni aktorskiej oraz improwizacjach ruchowych. W pracy z tekstem interesuje mnie poszerzanie granic języka i sprawdzanie jego możliwości. Marzę o wniesieniu swojego wkładu w literaturę fantasy.
Kamila Kucia – urodzona wtedy, co Polska, 11 listopada, ale 1999 roku. Krakowianka i Nowohucianka. Studentka IV roku reżyserii o specjalizacji dramaturgicznej na krakowskiej AST, absolwentka Wiedzy o Teatrze na UJ (2022). Członkini Pracowni Dramaturgicznej. Asystowała przy spektaklu w reżyserii Werx Makowskx „Poza zero, czyli jak pokochałem bombę” w krakowskim Teatrze Barakah (2024). Rezydentka Teatru Figur w Krakowie oraz Teatru Współczesnego w Szczecinie w ramach programu „Ramy Dramy”. Półfinalistka Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej (2025). Identyfikuje się jako reżyserująca dramaturżka. W reżyserii interesuje ją praca z osobami nieaktorskimi, budowanie wspólnoty i wspólnej sprawy, a także badanie własnej obecności na scenie. W pisaniu zaś autoteatr, autobiografia i poetyka intymnego wyznania. Inspiruje się choreografią, trash estetyką i internetową memosferą. Często pracuje z tekstami własnymi, remiksując materiały archiwalne, język potoczny i poetykę „śmietnika”. Lubi brzydkie miejsca, trudne pytania i struktury, które nie udają, że są neutralne.
Jadwiga Klata – rocznik 2001, studentka trzeciego roku reżyserii na AT w Warszawie. Współtworczyni projektu Osada.Earth – jak być człowiekiem w czasach wszechkryzysu? W przeszłości związana z Extinction Rebellion, Ogólnopolskim Strajkiem Kobiet, Ruchem Solidarności Klimatycznej. Facylituje procesy grupowe dookoła kolapsu, pracuje pedagogicznie, artystycznie i aktywistycznie. W swojej praktyce bada sposoby, na jakie możemy pięknie żegnać odchodzący świat. W bio chce uznać wsparcie i lekcje, które otrzymała od lasów i pól Pojezierza Drawskiego, grup aktywistycznych i wspólnot, których jest częścią.
