Moja miłość
O sile słabych.
Punktem wyjścia pracy nad spektaklem jest sytuacja społeczności Queer w Republice Białorusi, gdzie przygotowywana ustawa zakazuje reprezentacji jakiejkolwiek symboliki odnoszącej się do LGBT+: od ubioru i sposobu zachowania, po dzieła sztuki. Za publikację w mediach społecznościowych lub komentarz dotyczący tematyki Queer grozić będzie grzywna, prace społeczne, a nawet kara więzienia. Zrozumienie przyczyn nienawistnego stosunku dyktatorów w rodzaju Łukaszenki czy Putina oraz ich propagandystów do społeczności Queer jest kluczowe do zrozumienia ideologii „russkiego miru”, będącej podstawą agresywnej polityki Federacji Rosyjskiej. Stawiamy tezę, że konflikt między społecznością LGBT+ a totalitarnymi dyktaturami jest uniwersalny, a jedną z jego przyczyn jest specyficzna pozycja artysty Queer.
Widmo dyktatora, które w spektaklu przywołujemy, nie może umrzeć, odradza się ciągle na nowo, przyjmując kolejne formy, infekuje marzeniem o kolektywnej przemocy i autorytarnej opiece. Czy widmo dyktatora ma coś do zaoferowania współczesnym Polakom? W „Mojej miłości” zestawiamy ze sobą widmo i Queera, a także słuchamy tego, co oboje mają do powiedzenia. Ukazujemy, jak ideologia jest kusząca, jak wabi, a równocześnie jak przenika się z Queerem w dziwnym miłosno-nienawistnym związku.
Nasze przedstawienie nie przyjmuje formy teatru politycznego czy dokumentalnego. Staramy się, aby nie był to spektakl bazujący na martyrologii osób Queer. Zależy nam, aby nie reprezentować tych osób jako ofiar, a wręcz przeciwnie, pokazać ich siłę. Tematem spektaklu jest więc siła słabych. A siłą słabych jest również poczucie humoru. To będzie zabawny spektakl.
Idea sztuki zrodziła się podczas pracy białorusko-polskich twórców w Laboratorium Dramaturgicznym „Proste słowa”, zorganizowanym przez fundację BY Teatr w Centrum Kultury w Lublinie w 2025 roku, pod opieką kuratorską Romana Pawłowskiego.
reżyseria: Maciej Gorczyński
scenariusz i dramaturgia: Jerzy Duszewski*, Maciej Gorczyński, Adam Krepski*
muzyka na żywo: Piotr Korzeniak
scenografia i kostiumy: Zespół
multimedia i reżyseria światła: Iwona Bandzarewicz
obsada: Jerzy Duszewski*, Adam Krepski*
* Artyści z Białorusi posługują się pseudonimami.
Data prapremiery: 27 marca 2026
Czas trwania: 70 minut
Spektakl dla widzów od 18. roku życia.
W spektaklu użyte jest światło stroboskopowe.
Projekt współfinansowany ze środków Miasta Krakowa
Aleksandra Bałda – „Kto boi się gołębi” (Didaskalia)
Martyna Małocha – „Rozłożyć skrzydła i kochać” (Dziennik Teatralny)
Aleksandra Sierka – „Lepiej być gołębiem niż dyktatorem” (Dziennik Teatralny)
Jacek Mroczek – „Kamienie milowe zniewolenia” (TeatrVaria)
Agnieszka Loranc – „Gołąbeczki” (Teatr dla Wszystkich)
Piotr Gaszczyński – „Non est avis columba” (Teatr dla Wszystkich)
Jarosław Ciszek – „Moja miłość” Kulturalny Konferansjer
Janusz M. Paluch – „Lepiej być gołębiem, niż dyktatorem, a dlaczego?” (Kraków i Świat)
Marcin Wojciechowski (Post na Facebooku Och Kultura)
Julia Kwiatkowska (Post Na Facebooku Chodźże do Teatru)
Agata Kurzepa – „Siła słabych w obliczu dyktatury” (Post na Facebooku WUJ)
- Marka Radia Kraków dla Teatru BARAKAH (2026)